Skip to main content
فهرست مقالات

نمود عشق مادری در ادبیات فرانسه

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (14 صفحه - از 111 تا 124)

چکیده:

به رغم حضور بسیار کمرنگ عشق مادری در جامعه سده های هجده و نوزده فرانسه، بازتاب عشق مادری را می توان در آثار ادبی آن روزگار، به ویژه در آثار دو نویسنده مطرح، بالزاک و فلوبر، دید. موقعیت اجتماعی مادر و فرزند در سده های هجده و نوزده به گونه ای بود که عشق مادری قادر به رشد و نمو نبوده است و علت آن ریشه دواندن تفکرات اشتباه از مقوله کودک بوده است، که این مساله حتی در حوزه ادبیات هم بوسیله نویسندگانی چون لافونتین، که فرزند انسان را موجودی ناانسان طرح می کرد، مطرح می شد.به تدریج با حضور متفکرانی چون روسو و مونتسکیو مقوله های آزادی زنان، برابری زن و مرد و ارزش کودک در جامعه طرح می شود و ادبیات هم در جلوه شکوهمند در قالب آثار جاودانه اش؛ عشق مادری را چون تندیسی بنا می کند. زن خوشبخت در این گونه آثار نمود زنی است که سرشار از عاطفه مادری است.پیگیری حضور عشق مادری در تاریخ و روند شکل گیری آن تا به امروز، ما را به این ادراک می رساند که عشق مادری پدیده ای اکتسابی است. اکتسابی نه به این معنا که وام دار آموزش است، بلکه به این معنا که انسان چنین عشقی را در طول زمان به گونه ای احساس کرده که حال آن را متصل به ذات خود می داند.

Despite the fact that the representation of maternal love was very weak and pale in the literature pertaining to the 18th and 19th centuries، one can see a reflection of maternal love in the literary works of Balzac and Flobert. The social position of mother and child during the 18th and 19th centuries was such that maternal love could not grow. The reason was the existence of digressive thoughts about the human child. In the French literature authors like Lafontaine had considered the human child as nonhuman. Gradually it is with the coming of thinkers such as Rousseau and Montesquieu، and also with the emergence of concepts concerning women’s freedom، equality of women with men، and the like that child’s value is taken into consideration. Thus the literature echoes and exalts the subject of maternal love in its everlasting literary works. The happy woman، in such literary works، is the one filled with maternal love. When maternal love is traced in history and its present formation processes followed we arrive at this understanding that maternal love is an acquired phenomenon. This is not to say that maternal love is learned through lecturing but that feeling of such love has been with mothers in such a manner that now they feel that it is part of their personality.

کلیدواژه ها:

ادبیات فرانسه ،مادر ،مادری ،جامعه فرانسه ،جایگاه کودک

Maternal Love ،the French Literature ،Child’s Position ،The French Society


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.