Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی همبستگی نمرات فرم دستور کلامی و فرم تقلیدی آزمون کنش‌پریشی دهانی در بیماران مبتلا به سکته مغزی نیمکره چپ

نویسنده:

(15 صفحه - از 82 تا 96)

هدف: کنش­پریشی دهانی یکی از عوارض شایع ضایعۀ مغزی است که با دو روش اجرای دستورات کلامی و تقلید بینایی ارزیابی می­گردد. اجرای فرم دستور کلامی مستلزم درک شنیداری دستور و سپس اجرای حرکت است ولی در فرم تقلیدی، حرکات مربوطه با مشاهدۀ بینایی به طور مستقیم اجرا می­شود. مطالعهء ‌حاضر با هدف بررسی رابطۀ نمرات حاصل از اجرای فرم دستور کلامی و فرم تقلیدی آزمون کنش­پریشی دهانی در بیماران کنش‌پریش ناشی از سکتهء مغزی نیمکره چپ صورت گرفته است. روش بررسی: در این مطالعۀ همبستگی،20 بیمار بزرگسال مبتلا به سکته مغزی نیمکرهء چپ از نوع ایسکمی شامل 12 مرد و 8 زن با دامنهء سنی 35 تا 73 سال (میانگین 68/60 و انحراف معیار 9/11) بر اساس روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و آزمون کنش‌پریشی دهانی با دو فرم دستور کلامی و تقلید بینایی روی آنان اجرا شد. با توجه به نرمال بودن توزیع داده ها ، از ضریب همبستگی پیرسون برای تحلیل داده­ها استفاده شد. یافته‌ها: همبستگی مثبت و معنی‌داری بین نمرات حاصل از اجرای فرم دستور کلامی و فرم تقلیدی آزمون کنش‌پریشی دهانی دیده شد (rp = 0.671,p = 0.001). نتیجه‌گیری: اگر چه نمرات حاصل از اجرای فرم دستور کلامی و تقلیدی همبستگی بالایی نشان داد، اما نکتۀ قابل تأمل آن است که این همبستگی صددرصد نبوده است. بنابراین از آن جا که دستور کلامی و تقلید بینایی مسیرهای مغزی متفاوتی را در برمی­گیرند لازم است هر دو فرم در بیمار اجرا گردد و نتایج به صورت جداگانه در نیمرخ بیمار دیده شود.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.