Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه ی اثربخشی گروه درمانی به شیوه ی شناختی - رفتاری با درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر خودکارآمدی افراد معتاد مقاله

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت بهداشت)/ISC (10 صفحه - از 279 تا 288)

چکیده:

زمینه و هدف: پژوهش های موجود در حوزه اعتیاد عموما معطوف به بررسی و اتخاذ تدابیری است برای ترک! نه کیفیت زندگی فرد قربانی اعتیاد. به همین خاطر در این پژوهش ضمن آموزش افراد معتاد در جهت افزایش یا بهبود کیفیت زندگی، اصلاح و رشد آموزه های شناختی- رفتاری، تاثیر این پیشرفت ها بر عامل مهمی همچون خودکارآمدی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: پژوهش از نوع نیمه تجربی همراه با گروه آزمایش و کنترل، با پیگیری (45 روزه) می باشد. جهت تعیین حجم نمونه ابتدا به شیوه تصادفی دو درمانگاه ترک اعتیاد (رها بخش و فردای روشن) در سال 1390، انتخاب شده اند. 36 نفر از افراد متقاضی شرکت در پژوهش به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (گروه درمانی به شیوه ی شناختی– رفتاری و درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی) و کنترل تقسیم شده اند. در پایان جلسات از هر سه گروه پس آزمون و پیگیری 45 روزه، به عمل آمد. به دلیل کنترل متغیرهای مداخله گر علاوه بر استفاده از آمار توصیفی از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش، بیانگر آن است که درمان شناختی– رفتاری و درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی توانسته اند در مرحله ی پس آزمون به طور معناداری نمرات خودکارآمدی معتادان را نسبت به گروه کنترل افزایش دهد؛ البته نکته قابل ذکر اثر بخشی بیشتر درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر خودکارآمدی معتادان در مرحله پیگیری بود (001/0 P=). نتیجه گیری: یافته های پژوهش اهمیت استفاده از تکنیک های افزایش خودکارآمدی را مشخص و نشان داد هنگامی که این تکنیک ها را به طور سازمان یافته در حوزه های مهم زندگی به کار ببریم؛ تاثیر بهتری خواهیم گرفت.

aim and Background: Existing researches in the field of addiction generally focus on strategies for withdrawal not on the addicted victims quality of life. Therefore، in this study، the addicted people is educated to enhance or improve the quality of life، Reform and develop the teaching of cognitive– behavioral therapy، The impact of these developments on important factors such as self-efficacy has been studied. Methods and Materials: The research is of the type semi-experimental with experimental and control groups، with follow-up (45 days). To determine the number of the sample، at first، two clinics for addiction withdrawal (Fardaye Roshan Clinic and Rahabakhsh Clinic) in the year 1390 were selected. 36 people applying for participation in the study were randomly assigned to two groups (Cognitive Behavioral Group Therapy and Quality of Life Therapy) and control assigned. Finally، at the end of sessions، posttest and 45-day follow-up were administrated on the group. For the reason of controlling intervention variable، multivariate analysis of covariance has been use in addiction to descriptive statistics. Findings: The results of the research indicate that CBT and the treatment based on the improvement of life quality could significantly increase the addicts، scores of Self efficacy in post test compared to the control group (P<0.5). The point to be mentioned is the better functioning of the treatment based on the improvement of quality of life therapy compared to CBT in the addicts، follow-up stage of self efficacy.

کلیدواژه ها:

خودکارامدی ، درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی ، افراد معتاد ، گروه درمانی به شیوه ی شناختی-رفتاری


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.