Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه تأثیر آموزش گفتار شخصی بر کارکرد اجرایی دانش آموزان با نارسایی توجه و عادی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (36 صفحه - از 23 تا 58)

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش گفتار شخصی بر کارکرد اجرایی دانش آموزان پسر ٩ تا ١١ ساله با نارسایی توجه و عادی ، در شهر اصفهان بود. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمونـپس آزمون با گروههای کنترل بود. روش نمونه گیری دو مرحله ای بود. نمونه نهایی شامل ٢٠ پسر با نارسایی توجه (١٠ کودک گروه آزمایش و ١٠ کودک گروه کنترل اول) و ٩ کودک عادی در گروه کنترل دوم بود. ابزارهای به کار رفته عبارت بودند از مقیاس خزانه لغات تصویری بریتانیا٥، فرم کوتاه آزمون هوش وکسلر برای کودکان (ویسک -آر٦) و خرده آزمون برج از آزمون عصب روانشناختی نپسی ٧ . به منظور بررسی گفتار شخصی کودکان، از آن ها حین حل خرده آزمون برج فیلمبرداری شد و فیلم ها توسط سه کدگذار مورد تحلیل محتوا قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که کودکان با نارسایی توجه به طور معناداری خطاهای بیشتری را نسبت به گروه کنترل اول و دوم داشتند؛ در حالیکه هم در گروه آزمایش و هم در گروه کنترل دوم (که هر دو آموزش دریافت کرده بودند) میزان گفتار شخصی به طور معناداری در مقایسه با گروه کنترل اول که آموزش دریافت نکرده بود، افزایش یافت . با توجه به یافته پژوهش می توان نتیجه گیری کرد که گرچه آموزش گفتار شخصی ، میزان گفتار شخصی کودکان با نارسایی توجه را افزایش می دهد اما این افزایش لزوما باعث افزایش کارکرد کودکان نمی شود، بلکه امکان دارد در مورد تکالیف دشوار نتیجه معکوس بدهد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.