Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه اثر دو روش رکاب زدن بر شاخص خستگی و فعالیت عضلات اندام تحتانی دوچرخه سواران جاده

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (12 صفحه - از 75 تا 86)

هدف این مطالعه مقایسه اثر دو روش رکابزدن بر شاخص خستگی و فعالیت عضلات اندام تحتانی دوچرخهسواران جاده بود. هشت دوچرخهسوار جاده در دو جلسه مجزا با فاصله یکهفته در آزمایشگاه حاضر شدند. در یک جلسه با روش فقط فشار و در جلسه دیگر با روش فشار-کشش رکاب زدند. فعالیت الکترومایوگرافی سطحی عضلات راسترانی، پهن خارجی، پهن داخلی، دوسررانی، نیموتری، دوقلوی خارجی، دوقلوی داخلی و درشتنی قدامی ثبت شد. هر نوبت آزمایش تا حد واماندگی و براساس پروتکل ازپیشتعیینشده انجام شد. بین فازهای فشار و استراحت حین دو روش رکابزدن در فعالیت عضلات اختلاف معنادار بود، اما در روش فقط فشار فعالیت عضلات بهطور معناداری بیشتر بود. همچنین دوچرخهسواران با روش کشش- فشار دیرتر به واماندگی رسیدند. باتوجه به نتایج این مطالعه، روش رکابزدن کشش- فشار باعث فعالیت کمتر عضلات و به تبع آن باعث افزایش کارایی میشود. به دوچرخهسواران جاده پیشنهاد میشود که از روش کشش- فشار برای رکاب زنی استفاده کنند.

خلاصه ماشینی:

"دوچرخه سواری، تکنیک رکاب زدن ، الکترومیوگرافی، خستگی Comparison the effects of two pedaling methods on lower limb muscles activity and fatigue index in road cyclists Abdi,M*. Abstract The aim of this study was to compare the effects of two pedaling methods on lower limb muscles fatigue index and muscular activity in road cyclists. بدین معنی که دوچرخه سواران حاضر در این پژوهش با روش رکاب زدن فشار-کشش دیرتر به واماندگی (رجوع شود به تصویر صفحه) در انتهای هر دو آزمون ، آزمودنیها درک خود را از میزان فشار با رتبه های ١٧ تا ٢٠ آزمون بورگ بیان داشتند. (رجوع شود به تصویر صفحه) بحث هدف این مطالعه مقایسه اثر دو روش متفاوت رکاب زدن بر شاخص خستگی و فعالیت عضلات اندام تحتانی دوچرخه سواران جاده بود. نتایج تحقیق ما نیز بیشتربودن فعالیت عضله نیمه وتری در فاز استراحت (حرکت پدال رو به بالا) را در روش کشش -فشار نشان داد که به نظر میرسد فعالیت بیشتر این عضله در فاز استراحت به اکستنسورهای زانوی مقابل در تولید نیروی روبه پایین کمک میکند و باعث کاهش فعالیت عضلات اکستنسور زانو میشود. با توجه به نتایج این تحقیق که فعالیت کمتر عضلات را در روش کشش -فشار نشان داد میتوان نتیجه گرفت که در این روش رکاب زدن افزایش کارایی ناخالص در دوچرخه سواران را باعث میشود. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که رکاب زدن با روش کشش -فشار، با به کارگیری فعالیت کمتر عضلات باعث بهبود کارایی ناخالص دوچرخه سواران می شود و درنتیجه باعث میشود دیرتر به واماندگی و خستگی برسند."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.