Skip to main content
فهرست مقالات

ارتباط خودکارآمدی عمومی و کیفیت زندگی در سالمندان مقیم سراهای سالمندی استان چهارمحال و بختیاری

نویسنده:

(10 صفحه - از 58 تا 67)

هدف: تحليل رفتن قواي جسماني و ذهني سالمندان همراه با بيماري هاي متعدد دوران سالخوردگي كيفيت زندگي آن ها را به شدت تحت تاثير قرار مي دهد. با اينحال خودكارآمدي مي تواند كيفيت زندگي را بهبود بخشد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط خودكارآمدي عمومي و كيفيت زندگي در سالمندان مقيم سراهاي سالمندي انجام شد. روش بررسي: پژوهش حاضر مقطعي از نوع همبستگي است كه در آن 87 نفر سالمند مقيم سراهاي سالمندي استان چهارمحال و بختياري (شهركرد) به روش سرشماري انتخاب شدند. داده ها بوسيله فرم مشخصات فردي، مقياس خودكارآمدي عمومي(GSE-10) و پرسشنامه كوتاه كيفيت زندگي (SF-36) جمع آوري و با روش هاي آماري توصيفي و استنباطي (آزمون هاي تي مستقل، آناليز واريانس، كروسكال واليس، همبستگي پيرسون و آناليز رگرسيون) تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها: براساس نتايج 69% سالمندان از خودكارآمدي عمومي پائين(22.95±8.02) و 5/ 65% آن ها از كيفيت زندگي پائين(41.56±18.59) برخوردار بودند. در اين مطالعه همبستگي مستقيم و معناداري بين خودكارآمدي عمومي و خرده مقياس هاي عملكرد فيزيكي(701/ 0=r)، ايفاي نقش جسمي(350/ 0=r)، ايفاي نقش عاطفي(354/ 0=r)، عملكرد اجتماعي(821/ 0=r)، سلامت رواني(722/ 0=r)، سرزندگي و نشاط(749/ 0=r)، درد بدني(783/ 0=r)، سلامت عمومي كيفيت زندگي(597/ 0=r) و همين طور كيفيت زندگي كل (797/ 0=r) مشاهده شد (p<0.01 در تمام موارد). نتيجه گيري: كيفيت زندگي ضعيف سالمندان مقيم سراهاي سالمندي يك يافته مهم است كه نياز به توجهات ويژه دارد. وجود ارتباط مثبت معنادار بين خودكارآمدي عمومي سالمندان و تمام حيطه هاي كيفيت زندگي در اين مطالعه، مي تواند نويدبخش امكان ارتقاي كيفيت زندگي اين افراد با طراحي و اجراي مداخلات آموزشي و حمايتي تقويت كننده ي باورهاي خودكارآمدي آن ها باشد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.