Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی اثربخشی مداخله مددکاری اجتماعی بر کاهش آزار سالمندان

نویسنده:

(9 صفحه - از 103 تا 111)

اهداف: افزايش آزار سالمندان در كشورهاي در حال توسعه از جمله ايران، به مشكلي بهداشتي تبديل خواهد شد. هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير مداخله مددكاري اجتماعي با رويكرد شناختي-رفتاري بر كاهش تجربه آزار سالمندان بود. مواد و روش ها: 29 سالمند در دو گروه مداخله (14=n) و كنترل (15=n) شركت كردند. سالمندان و خانواده در قالب يك كارآزمايي باليني از شهريورماه تا دي ماه 1393 وارد پژوهش شدند و به صورت تصادفي ساده در دو گروه مداخله و كنترل قرار گرفتند. گروه مداخله، مداخله 5 جلسه اي مددكاري اجتماعي را با رويكرد شناختي-رفتاري مبتني بر خانواده دريافت كردند. پرسشنامه «سوءرفتار نسبت به سالمندان در خانواده» براي ارزيابي سالمندآزاري در پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري به كارگرفته رفت. از تحليل واريانس با اندازه هاي مكرر و آزمون ويل كاكسون براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: همه شركت كنندگان، تجربه حداقل يك نوع آزار را گزارش كردند و 9/75 درصد آنها فرزندان خود را به عنوان «آزارگر» معرفي كردند. تحليل واريانس با اندازه هاي مكرر نشان داد كه مددكاري اجتماعي شناختي-رفتاري مبتني بر خانواده در كاهش نمره كل سالمندآزاري موثر بوده است. آزمون ويل كاكسون كاهش معناداري را در خرده مقياس هاي غفلت مراقبتي (01/0=P)، سوءرفتار روان شناختي (003/0=P)، سوءرفتار مالي (01/0=P)، سلب اختيار (005/0=P) و غفلت مالي (02/0=P) گروه مداخله نشان داد. درحالي كه مداخله در مورد سوءرفتار جسمي (31/0=P) اثربخش نبوده است. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه مددكاري اجتماعي شناختي-رفتاري مبتني بر خانواده بر كاهش آزار سالمندان موثر است. براي پژوهش هاي بعدي پيشنهاد مي شود پژوهش مشابه با نمونه بزرگ تر و پيگيري 3 و 6 ماهه انجام گيرد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.