Skip to main content
فهرست مقالات

کارآزمایی بالینی تاثیر مداخله مددکاری گروهی با رویکرد بخشش درمانی بر رضایت از زندگی سالمندان مقیم آسایشگاه

نویسنده:

(7 صفحه - از 175 تا 181)

اهداف: رسيدن به سن سالمندي به همراه اقامت در آسايشگاه هاي سالمندان ممكن است منجر به كاهش رضايت از زندگي گردد. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثرگذاري برگزاري جلسات گروهي بخشش درماني بر رضايت از زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه است. مواد و روش ها: روش مطالعه حاضر از نوع مداخله شبه تجربي است. تعداد 55 نفر از چهار آسايشگاه نگهداري از سالمندان شهر تهران به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي، انتخاب شدند. با توجه به ملاك هاي ورود، افراد مناسب شركت در جلسات گروه درماني انتخاب و افراد به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و شاهد تقسيم شدند و پرسشنامه رضايت از زندگي روي ايشان تكميل گرديد و سپس گروه مداخله در هشت جلسه بخشش درماني حضور يافتند و گروه شاهد مداخلات درماني رايج را دريافت كردند. رضايت مندي از زندگي افراد پس از مداخله در دو گروه ارزيابي شد. ابزارهاي جمع آوري شامل فرم مشخصات جمعيت شناختي و پرسشنامه رضايت از زندگي (LSI-Z) (1969) بود و اطلاعات با استفاده از نسخه 16 نرم افزار SPSS تحليل گرديد. يافته ها: بين دو گروه در نمره رضايت از زندگي پيش از مداخله تفاوت معناداري مشاهده نشد، اما پس از مداخله به طوري كه نتايج آزمون تي مستقل نشان داد، رضايت از زندگي گروه شركت كننده در برنامه بخشش به طور معناداري نسبت به گروه شاهد افزايش داشته است و در مقايسه گروه مداخله و شاهد تفاوت معناداري مشاهده گرديد (001/0>P). نتيجه گيري: شركت در جلسات گروهي بخشش درماني بر رضايت از زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه تاثيرگذار است و انجام قراردادي براي افزايش بخشش، مي تواند به ارتقاي كيفيت زندگي سالمندان مقيم آسايشگاه كمك نمايد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.