Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی اعتبار و روایی آزمون زبان پریشی فارسی

نویسنده:

(8 صفحه - از 183 تا 190)

اهداف: تاكنون «آزمون زبان پريشي فارسي» به عنوان نخستين و پركاربردترين آزمون مدون براي سنجش و درمان اختلال هاي زباني بيماران زبان پريش بزرگسال و تحقيقات زبان پريشي مورد استفاده قرار گرفته است. نسخه اوليه اين آزمون براساس معيارهاي انطباق زباني و فرهنگي براي گويندگان سالم فارسي زبان معياريابي و تدوين شد و همين نسخه افزون بر بيست سال است كه در كلينيك هاي گفتاردرماني مورد استفاده قرارگرفته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي روايي و اعتبار اين آزمون براساس نتايج به دست آمده از بيماران زبان پريش فارسي زبان است. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، 57 بيمار بزرگسال فارسي زبان مبتلا به زبان پريشي (روان و ناروان) متعاقب ضايعه مغزي نيمكره چپ با دامنه سني 19-83 سال به شيوه هدفمند در فاصله بين سال هاي 90-1385 از كلينيك هاي دانشگاهي و مراكز درماني شهر تهران، مشهد، كرج، يزد، اصفهان و شيراز انتخاب شدند. براي بررسي روايي ملاكي آزمون، نيم رخ زباني به دست آمده از نتايج اين آزمون با تشخيص گفتاردرمانگر به منظور تعيين نوع زبان پريشي مقايسه و اعتبار آزمون از طريق محاسبه آلفاي كرونباخ محاسبه شد. در ضمن براي بررسي روايي سازه آزمون، همبستگي بين مهارت هاي آزمون و خرده آزمون هاي تشكيل دهنده هر مهارت محاسبه شد. يافته ها: براساس نتايج اين پژوهش، اعتبار كل آزمون 93/0 به دست آمد. از نظر ساختاري بين مهارت هاي آزمون، همبستگي معناداري وجود داشت (05/0>P و 76/0-3/0(R=. همچنين خرده آزمون هاي هر مهارت از همبستگي متوسط تا بالايي برخوردار بودند (01/0>P و83/0-36/0(R=. از طرفي نتايج عملكرد انواع زبان پريشي در هر يك از مهارت هاي زباني، نشان دهنده انطباق نيم رخ هاي به دست آمده با تشخيص گفتاردرمانگران بود. نتيجه گيري: با توجه به روايي و اعتبار بالاي اين آزمون، مي توان از آن به عنوان يك ابزار باليني معيار در تشخيص افتراقي انواع زبان پريشي و بررسي شدت آسيب پذيري مهارت هاي زباني در مطالعات زبان شناسي باليني در بيماران بزرگسال فارسي زبان داراي ضايعه مغزي استفاده كرد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.