Skip to main content
فهرست مقالات

تاثیر تمرینات هوازی متوسط و شدید بر فعالیت آنزیم استراز(are) و ظرفیت ضد اکسایشی تام (tac) مردان سالم غیر فعال

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (20 صفحه - از 105 تا 124)

هدف:هدف از این پژوهش،بررسی تأثیر تمرینان هوازی متوسط(60 تا 65 درصد ضربان‌ قلب ذخیرهء بیشینه)و شدید(80 تا 85 درصد ضربان قلب ذخیرهء بیشینه)بر فعالیت آنزیم آریل‌ استراز (ARE) و ظرفیت ضداکسایشی تام (TAC) سرم بود. روش:44 مرد سالم غیرفعال داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند و به‌طور تصادفی ساده در سه‌ گروه تمرینات هوازی شدید(تعداد 15،با میانگین وزنی 29/9(به تصویر صفحه مراجعه شود)5/69 کیلوگرم و سنی‌ 38/6(به تصویر صفحه مراجعه شود)93/30 سال)،تمرینات هوازی متوسط(تعداد 17،با میانگین وزنی 39/9(به تصویر صفحه مراجعه شود)11/76 کیلوگرم و سنی 44/7(به تصویر صفحه مراجعه شود)94/34 سال)و گروه گواه(تعداد 12،با میانگین وزنی 46/7(به تصویر صفحه مراجعه شود)54/75 کیلوگرم و سنی 31/5(به تصویر صفحه مراجعه شود)75/29 سال)جایگزین شدند.آزمودنی‌ها به مدت هشت هفته سه‌ جلسه در هفته و به مدت 30 تا 45 دقیقه در هر جلسه به فعالیت پرداختند.متغیرهای پژوهش‌ طی سه مرحله پیش،حین(میان آزمون)و پس از اجرای هشت هفته تمرین اندازه‌گیری شدند. تعیین TAC با استفاده از کیت کمپانی راندوکس‌6انگلستان و میزان فعالیت آنزیم ARE با استفاده‌ از روش آنزیمی صورت گرفت.برای نشان دادن اثر تمرین از روش تحلیل واریانس عاملی‌ مرکب با اندازه‌گیری مکرر و برای تعیین رابطه بین متغیرها از روش همبستگی پیرسون استفاده‌ گردید. یافته‌ها:تمرینات هوازی شدید و متوسط هیچ‌یک اثر معنی‌داری بر فعالیت آنزیم TACṣARE ، و کلسترول تام (TC) نداشتند.اما افزایش معنی‌داری در تراکم HDL-c و نسبت HDL-c/TC گروه‌ تمرینات هوازی شدید و افزایش معنی‌دار در اکسیژن مصرفی بیشینه (Vo2max) هر دو گروه پس‌ از هشت هفته تمرین مشاهده گردید (P>0/05) از طرف دیگر رابطهء مثبت معنی‌داری میان‌ Vo2max با TAC (r 0/36ṣP>0/01) و HDL-c (r 0/03ṣP>0/04) با توجه به داده‌های‌ پیش‌آزمون به دست آمد. نتیجه‌گیری:به‌طور کلی یافته‌های پژوهش حاکی است تمرینات هوازی(با شدت‌های 60 تا 85 درصد ضربان قلب ذخیره بیشینه)در تولید فشار(استرس)اکسایشی و تغییرات معنی‌دار آنزیم ARE و مقدار TAC تأثیری ندارد،درحالی‌که در نیمرخ لیپیدی تغییرات مؤثری ایجاد می‌کنند.افزون بر این،یافته‌های پژوهش حاکی است که بین ارتقای آمادگی جسمانی با افزایش‌ ظرفیت ضداکسایشی و کاهش خطر عوامل آتروژنیک رابطهء معنی‌داری وجود دارد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.