Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه ی پرخاشگری در ورزشکاران رشته های ورزشی انفرادی برخوردی، غیربرخوردی و افراد غیرورزشکار مقاله

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (8 صفحه - از 31 تا 38)

چکیده:

هدف تحقیق: یکی از بحث های مهم در روانشناسی ورزش تاثیر ورزش و فعالیت های ورزشی مختلف جهت تعدیل پرخاشگری استت. لذا هدف از پژوهش حاضر مقایسه پرخاشگری بین ورزشکاران رشته های ورزشی انفرادی برخوردی، انفرادی غیر برخوردی و غیر ورزشکاران است.روش تحقیق:پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علی-مقایسه ای و برای انجام آن از بین پسران ورزشکار و غیر ورزشکار 15 تا 18 ساله شهر یزد 120 نفر به عنوان آزمودنی به صورت تصادفی انتخاب شدند.در این تحقیق از پرسشنامه های دموگرافیک و پرخاشگری باس و پری(1992)استفاده شد.برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و همچنین از آزمون های آمار استنباطی نظیر آزمون شاپیرو ویلک و آزمون آنوای یک سویه استفاده شد.یافته ها:نتایج نشان داد که غیرورزشکاران به طور معناداری از ورزشکاران رشته های ورزشی انفرادی(برخوردی و غیر برخوردی)پرخاشگرترند(p>0/05)و همچنین تفاوت معناداری در پرخاشگری بین ورزشکاران رشته های ورزشی انفرادی برخوردی و غیربرخوردی وجود ندارد(p>0/05).نتیجه گیری: این پژوهش نشان می دهد شرکت در ورزش و فعالیت های ورزشی،می تواند به عنوان راه حلی مناسب جهت کاهش میزان پرخاشگری در بین افراد باشد. اما در نوع رشته ورزشی جهت تعدیل پرخاشگری تفاوتی وجود ندارد.

Purpose: One of its main controversial that in sport psychology is to exercise and doing sporting activities to reduce aggression. As a result, the aim of the present study is to compare the aggression among athletes of various disciplines including collision individuals, non-collision individuals and nonathletes. Methods: The design of the study is descriptive and of scientific-comparative kind. In doing it so, 120 person of 15 and 18 years old were selected randomly from the male athletes and non-athletes in Yazd. The demographic-aggressive questionnaire of Bass and Perry (1992) was employed for the purpose of this study. For data analysis, descriptive statistics and inferential tests Shapiro-wilk and one-way ANOVA was used. Results: The results showed that non-athletes were significantly more aggressive compared to individual sport athletes (collision and non-collision) (p<0.05). Also there is no significant difference in terms of aggression between athletes of the collision individual sports and those of noncollision individual sports (p>0.05). Conclusion: This research shows that participating in sports and sports activities could be a solution to decrease aggression among people. But there is no difference in the type of sport to reduce aggression.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، ورزشکار ، غیرورزشکار ، رشته های ورزشی انفرادی ، ورزشهای برخوردی و غیربرخوردی

Aggressiveness ، Sports Collision And Non ، Collision ، athletic ، individual sports


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.