Skip to main content
فهرست مقالات

نقش پیش بینی کنندگی اقدام برای رشد فردی در سازگاری دانش آموزان نابینا مقاله

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (10 صفحه - از 19 تا 28)

چکیده:

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پیش بینی‌کنندگی اقدام برای رشد فردی در سازگاری دانش‌آموزان نابینا بود. روش: شرکت کنندگان در پژوهش 120 نفر از دانش آموزان نابینای 14 سال به بالای شهر تهران بودند که از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه اقدام برای رشد فردی روبیتچک (1998) و پرسشنامه سازگاری دانش آموزان دبیرستانی(AISS) سینها و سینگ (1993) را با کمک پرسشگر تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از SPSS و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج: یافته‌ها نشان داد بین اقدام برای رشد فردی با سازگاری دانش آموزان رابطه وجود دارد نتایج تحلیل رگرسیون بین اقدام برای رشد فردی با سازگاری دانش‌آموزان، مقدار آماره F بدست را برابر با 49/46 نشان داد که در سطح آلفای کوچکتر از 0/01 معنی دار است. و مقدار ضریب رگرسیونی استاندارد شده (Beta) برای مولفه آمادگی برای تغییر برابر با 2/218-، برنامه ریزی برابر با 3/420- ، استفاده از منابع برابر با 3/727- و برای مولفه رفتار هدفمند برابر با 0/010 می باشد. بنابراین با توجه به مقدار آماره‌های t بدست آمده، به جز برای مولفه رفتار هدفمند برای سایر مولفه‌ها معنی‌دار می باشد. نتیجه گیری: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که اقدام برای رشد فردی به طور معنی‌داری قادر است سازگاری دانش آموزان را پیش بینی کند همچنین مولفه‌های اقدام برای رشد فردی به طور مجزا، به جز مولفه رفتار هدفمند، قادر به پیش بینی سازگاری دانش‌آموزان نابینا بودند.

Objective: This study explored the predictive role of personal growth initiative in the adjustment of blind students. Method: Participants were 120 blind students aging above 14 years selected through convenience sampling. They completed Robitschek’s Personal Growth Initiative Scale and Sinha and Singh’s Adjustment Inventory of School Students (AISS) with the help of the interviewer. Data were analyzed in SPSS using Pearson’s r and multiple regression. Results: Results showed a relationship between personal growth initiative and adjustment in students. Result of regression analysis between personal growth initiative and adjustment yielded the F statistic of 49.46 which was significant (p≤0.01). The standardized regression coefficient (Beta) for each personal growth initiative component was -2.218 for readiness for change, -3.420 for planfulness, -3.727 for using resources, and 0.010 for intentional behavior. The value of t statistic was significant for all components except for intentional behavior. Conclusion: Personal growth initiative significantly predicts the adjustment of students. Moreover, all components of personal growth initiative, except for intentional behavior, can predict the adjustment of blind students.

کلیدواژه ها:

اقدام برای رشد فردی ، سازگاری دانش آموزان ، نابینایی

Blindness ، Personal growth initiative ، Student adjustment


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.