Skip to main content
فهرست مقالات

پیش بینی شدت بی خوابی بر اساس متغیرهای شناختی، هیجانی و صفات شخصیتی پیشنهادی DSM-5 در دانشجویان دانشگاه کردستان در سال 1395

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (16 صفحه - از 1025 تا 1040)

زمینه و هدف: بی خوابی شایع ترین اختلال خواب است و افراد مبتلا به آن مشکلات عملکردی بیشتری را گزارش می دهند. پژوهش های متعددی نشان داده اند مولفه های شناختی و هیجانی نقش مهمی در شروع و تداوم بی خوابی دارند. هدف پژوهش حاضر پیش بینی شدت بی خوابی بر اساس متغیرهای شناختی و هیجانی و صفات شخصیتی پیشنهادی DSM-5 (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) در دانشجویان دانشگاه کردستان در سال 1395 بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی، و جامعه آماری کلیه دانشجویانی بودند که در سال تحصیلی 96-1395 در دانشگاه کردستان تحصیل می کردند. تعداد 190 نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. از 6 پرسش نامه شدت بی خوابی، باورها و بازخوردهای ناکارآمد درباره خواب، نشخوار فکری، نگرانی، برانگیختگی پیش از خواب و مقیاس شخصیت DSM-5 به عنوان ابزار جمع آوری داده ها استفاده شد. داده های تحقیق با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی Pearson و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش ارتباط مثبت و معنی داری میان همه متغیرهای شناختی، هیجانی و حیطه های ناسازگار شخصیتی با شدت بی خوابی نشان داد (01/ 0 > p ). بالاترین ضریب همبستگی مربوط به برانگیختگی پیش از خواب بود که مهم ترین متغیر پیش بین در این پژوهش بود (56/ 0 = r ). این عوامل در مجموع، 41 درصد از واریانس شدت بی خوابی را تبیین کردند. ضرایب تحلیل رگرسیون با روش گام به گام برای ترکیب خطی متغیرهای باورها و بازخوردهای ناکارآمد درباره خواب، نشخوار فکری، نگرانی، برانگیختگی پیش از خواب و حیطه های شخصیتی با شدت بی خوابی معنی دار بود (001/ 0 > p ). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، متغیرهای شناختی، هیجانی و شخصیتی می توانند مولفه های مهم بی خوابی باشند و تمرکز روش های درمانی بر این مولفه ها ممکن است به پیامدهای درمانی بهتری منجر شود.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.