Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی دموکراتیک شدن فرهنگ در عصر مشروطه

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (32 صفحه - از 11 تا 42)

چکیده:

دموکراتیک شدن علاوه بر آنکه به شیوه انتخاب نخبگان جامعه مربوط می شود، می تواند مفهومی فرهنگی نیز داشته باشد. دموکراتیک شدن به معنای عام مبتنی بر سه بعد بنیادین است: برابری هستی شناختی، استقلال فردی (آزادی) و شیوه خاص انتخاب نخبگان. تاکید بر دو جزء نخست پایه ی دموکراسی فرهنگ را می سازد. از این نظر می توان جامعه ای پیشادموکراتیک از نظر فرهنگ را از نوع دموکراتیک آن متمایز ساخت. کارل مانهایم با ارایه شاخص های فرهنگ دموکراتیک عملا به ساخت یک «نوع مثالی» از چنین فرهنگی کمک می کند. عصر مشروطه به رغم آنکه غالبا از وجه سیاسی آن مورد توجه قرار می گیرد، نمونه ای مهم از عینیت یافتن هرچه بیشتر چرخش فرهنگی جامعه ی ایرانی در ادامه ی تغییرات اجتماعی عصر «ناصری» است. بر این اساس در این مقاله تلاش می شود تا با بررسی آنچه در ویژگی های تاریخی عصر مشروطه و تحول فرهنگی زمینه ساز آن وجود دارد، به این پرسش پاسخ داده شود که علاوه بر آغاز فرایند دموکراسی سیاسی در ایران، آیا نشانه هایی از دموکراتیک شدن فرهنگ نیز در این دوره قابل مشاهده بوده است؟ پاسخ به این پرسش، با استفاده از نظریه ی مانهایم و از رهگذر بررسی وجود نشانه های دموکراتیک شدن فرهنگ از نظر او، در تحولات عصر مشروطه ارایه شده است. نتایج این مطالعه نشان داد مجموعه تحولات فرهنگی و اجتماعی این دوره تاریخی در بطن خود دارای نشانه های مهمی از آغاز فرایند دموکراتیک شدن فرهنگ است.

In addition to being a method for choosing elite in society، democratization can also have a cultural meaning. Generally، democratization is based on three fundamental dimensions: ontological equality، personal autonomy (freedom) and the particular method for choosing elite. The concept of democratization of culture has been generated by emphasis on the two first dimensions. From this view of point pre-democratic society can be distinguished from the democratic on through its cultural content. By offering the indexes of democratic culture، Karl Mannheim presents an Ideal Type of such a culture. The Iranian Constitutional Revolution is a model to introduce the cultural change of Iranian society which presents the social changes beginning from Naser-al Din Sah’s kingdom age، although the priority is often given to its political aspects. This paper attempted to answer to this question “besides to the starting point of political democratization can we also find the indications of democratization of culture in Iranian Constitutional Revolution? To answer to this question، based on using the Mannheim’s Theory، a study on democratization of culture's indications in Constitutional age has been conducted. The results showed that social and cultural changes in this historical period have important implications in the beginning the process of democratization of culture.

کلیدواژه ها:

آزادی ،مشروطه ،قاجار ،دموکراتیک شدن فرهنگ ،برابری هستی شناختی

democratization of culture ،Ontological equality ،Qajar ،Freedom ،constitutional revolution


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.