Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه سطوح سرمی ارکسین A بین افراد مبتلا و غیرمبتلا به کوه‌گرفتگی حاد

نویسنده:

نویسنده مسئول:

چکیده:

کوه‌گرفتگی حاد معمولا پس از صعود افراد سازگاری‌نیافته به ارتفاع بالاتر از 2500 متر رخ می‌دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه سطوح سرمی ارکسینA در افراد مبتلا و غیرمبتلا به کوه‌گرفتگی حاد بود. بدین منظور تعداد 14 آزمودنی زن و مرد به‌طور داوطلبانه در پژوهش شرکت نمودند. آزمودنی‌ها ساعت نه از شهر تهران با استفاده از تله‌کابین توچال به ارتفاع 3700 متری منتقل شدند و از آنجا پس از حدود 20 دقیقه کوه‌پیمایی سبک به جانپناه قله توچال به ارتفاع حدود 3960 متری رسیدند. نمونه‌گیری خون برای اندازه‌گیری سطوح سرمی ارکسینA در سه مرحله انجام شد: پیش از صعود در شهر تهران، 30 دقیقه پس از رسیدن به ارتفاع 3960 متری و 24 ساعت پس از اقامت در ارتفاع. ملاک تشخیص کوه‌گرفتگی حاد کسب دست‌کم سه امتیاز از پرسشنامه لیک‌لوئیس به شرط داشتن سردرد بود. نیمی از آزمودنی‌ها (7n=) به کوه‌گرفتگی حاد مبتلا شدند. آزمون تی مستقل نشان داد آزمودنی‌هایی که در ارتفاع به کوه‌گرفتگی حاد مبتلا شدند، به‌طور معناداری سطوح ارکسینA پایین‌تری در تهران داشتند (044/0=p). اما، پس از گذشت 30 دقیقه و نیز 24 ساعت در ارتفاع، سطوح ارکسینA مبتلایان و غیرمبتلایان تفاوت معناداری نداشت (به ترتیب 08/0=p و 10/0=p). سطوح ارکسینA در تهران و همچنین30 دقیقه پس از رسیدن به ارتفاع، همبستگی منفی معناداری با امتیاز پرسشنامه لیک‌لوئیس داشتند (به ترتیب 025/0=p و 044/0=p). در نتیجه‌گیری کلی می‌توان سطوح سرمی ارکسینA در ارتفاع پایین را به عنوان شاخصی برای شناسایی افراد مستعد به کوه گرفتگی حاد در ارتفاع بالا در نظر گرفت.

Acute mountain sickness occurs generally after ascent to altitudes higher than 2500m and is not related to the physical fitness. The aim of this study was to investigate the serum levels of Orexin-A in people with and without the Acute Mountain Sickness. For this purpose, 14 men and women subjects participated in this study, voluntarily. All subjects transferred from Tehran to 3700m altitude of mount by the Tochal cable car at 9 am. Then, after 20min of modest hiking, they reach to the Tochal summit shelter at about 3960m altitude. Blood samples collected for the measurement of Orexin-A levels at three times: before the transferring in Tehran, 30min after arriving at altitude, and after 24h staying at altitude. The diagnostic criteria for the acute mountain sickness was a score of at least three from the Lake Louise questionnaire with headache present. Half of the subjects (n=7) affected to acute mountain sickness. The independent sample t-test showed that the subjects with the acute mountain sickness had lower levels of Orexin-A in Tehran, significantly (p=.044). However, the Orexin-A levels of affected and non-affected subjects were not significantly different after 30min and 24h at altitude (p=.08 and p=.10, respectively). There were negative significant correlations between the Lake Louise questionnaire scores and Orexin-A levels in Tehran and at altitude (p=.025 and p=.044, respectively). In conclusion, the serum levels of Orexin-A at low altitude could be consider as a predictive factor for the susceptible people to acute mountain sickness at high altitude.

کلیدواژه ها:

هیپوکسی ، کوهنوردی ، ارتفاع گرفتگی ، هیپوکرتین

Altitude sickness ، Hypocretin ، Hypoxia ، Mountaineering


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.