Skip to main content
فهرست مقالات

کارایی جمعی و هوش هیجانی در ورزشکاران سالم و ورزشکاران دارای معلولیت مقاله

نویسنده مسئول:

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (‎14 صفحه - از 87 تا 100 )

چکیده:

هدف: در ورزش‌های تیمی، کارایی جمعی عامل مهمی در کسب موفقیت به‌حساب می‌آید، بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین کارایی جمعی و هوش هیجانی در ورزشکاران سالم و دارای معلولیت می‌باشد.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع علی- مقایسه‌ای بود. بدین منظور 41 ورزشکار داری معلولیت مرد از هیئت ورزشی جانبازان و معلولین استان آذربایجان شرقی و 43 ورزشکار سالم مرد شهر تبریز به صورت خوشه‌ای از رشته‌های تیمی انتخاب شدند. برای سنجش هوش هیجانی از پرسشنامه هوش هیجانی شوت و همکاران با 33 گویه استفاده شد. برای سنجش کارایی جمعی از پرسشنامه کارآمدی جمعی در ورزش با پنج عامل استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیل واریانس چندمتغیره و رگرسیون چند متغیری در نرم افزار آماری SPSS 22 انجام شد.نتایج: تفاوت معناداری بین هوش هیجانی کل (014/0> p، 37/6=(1،82)F) و کارایی جمعی کل (05/0> p، 71/3=(1،82)F) در ورزشکاران سالم و دارای معلولیت مشاهده شد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که از بین عوامل هوش هیجانی تنها در عامل تنظیم هیجان و از عوامل کارایی جمعی، اتحاد و تلاش تفاوت معناداری بین دو گروه نشان دادند. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد هوش هیجانی در ورزشکاران دارای معلولیت 13% و در ورزشکاران سالم 57% از تغییرپذیری کارایی جمعی را پیش‌بینی می‌کند.نتیجه‌گیری: هوش هیجانی توانایی پیش بینی تغییرپذیری کارایی جمعی در ورزشکاران سالم را نسبت به ورزشکاران دارای معلولیت بیشتر نشان می‌دهد. بنابراین برای بهبود کارایی جمعی در ورزشکاران دارای معلولیت نیازمند بکارگیری آموزش‌های مدیریت هیجان در میادین ورزشی داریم.

Purpose: In team sports, team efficacy is an important factor in success, Therefore, the purpose of this study is to investigate the relationship between team efficacy and emotional intelligence among normal and disabled athletes. Methods: This is a comparative research and the particiants includes healthy and disabled athletes of basketball, volleyball, football and futsal teams of Tabriz. 41 disabled athletes and 43 healthy athletes were selected as samples. Measurments has done by Schutte Self-Report Emotional Intelligence Test (SSEIT) (Salovey and Mayer, 1990) and Collective Efficacy Questionnaire for Sports (CEQS) was used to assess perceived team collective efficacy. Data were analyzed by SPSS software using Colmogroph-Smirnov, multivariate analyze of variance (MANOVA) significant level of p<0/05. Results: According to the results there is a significant difference between total emotional intelligence and total collective efficacy among normal and disable athletes (F(2,81)= 3.29, p<0.042). Further analysis showed significant differences only in factor of regulating self-relevant emotions from emotional intelligence between healthy and disabled athletes (F(1,82)= 8.12, p<0.006). However, according score of mean, disable athletes have score of mean more than healthy athletes. As well as, according to the multiple regression results emotional intelligence can predict 13% of disable athletes and 57% of collective efficacy validity. Conclusion: Emotional intelligence has more ability of predict the collective efficacy variability in healthy athletes compared with devotee and disabled athletes. Results suggest that coach for healthy athletes must use mental training for management of emotion.

کلیدواژه ها:

افراد دارای معلولیت ، هوش هیجانی ، ورزشکاران ، کارایی جمعی

emotional intelligence ، athletes ، Disabled Persons ، Collective Efficacy


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.