Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر چهار هفته ای تمرینی پس از دوازده هفته تمرینات تداومی و تناوبی هوازی بر پروتئین واکنش دهنده با حساسیت C زیاد در موش های صحرایی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (16 صفحه - از 5 تا 20)

‫ﻫﺪف اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭼﻬﺎر ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﭘﺲ از دوازده ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﻲ و ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی ﺑﺮ ﭘﺮوﺗﺌﻴﻦ‬‬‬ ‫واﻛﻨﺶ دﻫﻨﺪه ‪ C‬ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ زﻳﺎد )‪ (HS-CRP‬در ﻣﻮش ﻫﺎی ﺻﺤﺮاﻳﻲ )ﺑﺎ وزن 39/4 ±526/523 ﮔﺮم و ﺳﻦ 12 ﻣﺎه ﻛﻪ‬‬‬‬‬‬‬ ‫دﺳﺖ ﻛﻢ ﺳﻪ ﻣﺎه از اﺗﻤﺎم دوران ﺑﺎروری آﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد( ﺑﻮد. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻨﻈﻮر 08 ﺳﺮ ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﻳﻲ ﻣﺎدة ﻣﺴﻦ ﻧﮋاد وﻳﺴﺘﺎر‬‬‬ ‫ﺑﺎ ژﻧﻮم 84841 ﺑﺎ ﺷﺮاﻳﻂ وزﻧﻲ و ﺳﻨﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎب و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه اﺻﻠﻲ ﺗﺪاوﻣﻲ، ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی و ﻛﻨﺘﺮل و‬‬‬ ‫ده زﻳﺮ ﮔﺮوه – ﻫﺮ ﮔﺮوه ﺷﺎﻣﻞ 8 ﺳﺮ ﻣﻮش – ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ. ﭘﺮوﺗﻜﻞ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﻣﺪت 21 ﻫﻔﺘﻪ و ﻫﻔﺘﻪ ای 5 ﺟﻠﺴﻪ و ﻫﺮ‬‬‬ ‫ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﻣﺪت ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه اﺟﺮا ﺷﺪ. آﻧﮕﺎه ﭘﺮوﺗﻜﻞ ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺪت 4 ﻫﻔﺘﻪ اﺟﺮا ﺷﺪ. ﺧﻮن ﮔﻴﺮی در ﺳﻄﻮح ﭘﺎﻳﻪ‬‬‬ ‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل 21 ﺗﺎ 41 ﺳﺎﻋﺖ ﻧﺎﺷﺘﺎﻳﻲ در ﭼﻬﺎر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﺸﺎﺑﻪ اﻧﺠﺎم و ﻣﻘﺎدﻳﺮ ‪ HS-CRP‬ﺑﺎ روش اﻳﻤﻨﻮﺗﻮرﺑﻴﺪﻳﻤﺘﺮﻳﻚ و‬‬‬‬‬ ‫ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎی ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ‪ LDL-C ، HDL-C‬ﻧﻴﺰ ﺑﻪ روش آﻧﺰﻳﻤﺎﺗﻴﻚ اﻧﺪازه ﮔﻴﺮی ﺷﺪ. داده ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﻫﺎی آﻧﺎﻟﻴﺰ‬‬‬‬‬ ‫وارﻳﺎﻧﺲ و اﻧﺪازه ﮔﻴﺮی ﻫﺎی ﻣﻜﺮر و آزﻣﻮن ﺗﻌﻘﻴﺒﻲ )‪ (Post Hoc‬ﺷﻔﻪ ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷﺪ. ﻧﺘﺎﻳﺞ اوﻟﻴﺔ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن داد‬‬‬‬‬ ‫ﻣﻘﺎدﻳﺮ ‪ HS-CRP‬ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ در ﺷﺶ ﻫﻔﺘﺔ ﻧﺨﺴﺖ ﻛﺎﻫﺶ ﻏﻴﺮﻣﻌﻨﺎداری داﺷﺘﻪ، اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﺪاوم ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺎ ﻫﻔﺘﺔ‬‬‬‬‬ ‫دوازدﻫﻢ، ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻌﻨﺎداری رخ داده اﺳﺖ. ﻧﺘﺎﻳﺞ اﺻﻠﻲ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﻛﻲ از اﻓﺰاﻳﺶ ﻏﻴﺮﻣﻌﻨﺎدار ‪ HS-CRP‬در ﻫﺮ دو ﮔﺮوه‬‬‬‬‬ ‫ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ و اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻌﻨﺎدار در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻃﻲ ﭼﻬﺎرﻫﻔﺘﻪ ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ اﺳﺖ. آزﻣﻮن آﻧﺎﻟﻴﺰ وارﻳﺎﻧﺲ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن آزﻣﻮن ﺗﻌﻘﻴﺒﻲ‬‬‬ ‫ﺷﻔﻪ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻣﻘﺎدﻳﺮ ‪ HS-CRP‬ﭘﺲ از 6 و 21 ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ و 4 ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﻦ دو ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ‬‬‬‬‬ ‫ﻣﻌﻨﺎدار ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻲ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﻲ و ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻬﺎر ﭘﺎﺳﺦ اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ ﺷﺪه و ﻣﻘﺎدﻳﺮ‬‬‬ ‫اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻃﻲ دورة ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﻮع ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.‬‬

خلاصه ماشینی:

"ﺑﺮای ﻣﺜﺎل، ﻣﻮش ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺟﺎزة دوﻳﺪن داﺷﺘﻪ اﻧﺪ، در ﻣﺎه‬‬‬ ‫اول زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ 64 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ در ﻫﻔﺘﻪ، وﻟﻲ در آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺎه زﻧﺪﮔﻲ ﺗﻨﻬﺎ 3 ﺗﺎ 6 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ در‬‬‬ ‫)‪1 - Multiple Sclerosis (MS‬‬‬‬‬‬ ‫)‪2 - High-Sensitive C-reactive Protein (HS-CRP‬‬‬‬‬‬ ‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭼﻬﺎر ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻲﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﭘﺲ از دوازده ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﻲ و ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی ﺑﺮ ... ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ از دﻳﺮﺑﺎز آﺛﺎر‬‬‬ ‫اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻧﺎﺷﻲ از ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻛﻨﺘﺮل ﺷﺪه ﺑﺮ اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﺔ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﺑﻮده و ﺗﺎ ﻛﻨﻮن‬‬‬ ‫ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺑﻪ آن داده ﻧﺸﺪه اﺳﺖ، ازاﻳﻦ رو، اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ اﺳﺎﺳﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ اﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر ﻫﻔﺘﻪ‬‬‬ ‫‪1 - Holloszy‬‬‬‬‬‬ ‫‪2 - wannamethee‬‬‬‬‬‬ ‫‪3 - Pihl‬‬‬‬‬‬ ‫ﻧﺸﺮﻳﺔ ﻋﻠﻮم زﻳﺴﺘﻲ ورزﺷﻲ، ﺷﻤﺎرة 6، ﭘﺎﻳﻴﺰ 9831‬ ‫8‬‬‬‬‬ ‫ﺑﻲﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻛﻨﺘﺮل ﺷﺪه ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دوازده ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﻲ و ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی ﭼﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮی ﺑﺮ ﺣﺴﺎسﺗﺮﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ‬‬‬ ‫اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪة ﺑﻴﻤﺎری ﻗﻠﺒﻲ ﻋﺮوﻗﻲ دارد و اﻳﻨﻜﻪ آﻳﺎ ﻣﻘﺎدﻳﺮ اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ در دورة ﺑﻲ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ‬‬‬ ‫ﻧﻮع ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮد؟ اﻣﻴﺪ اﺳﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺎﻳﻪای ﺑﺮای ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت آﺗﻲ در اراﺋﺔ اﻟﮕﻮی‬‬‬ ‫ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ آﮔﺎﻫﻲ از ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎی اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻧﺎﺷﻲ از ﺑﻲﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد. ‬‬‬ ‫ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎی اوﻟﻴﺔ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ در ﻣﻮرد ﺗﺎﺛﻴﺮ 21 ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﻲ و ﺗﻨﺎوﺑﻲ ﻫﻮازی ﺑﺮ ‪ HS-CRP‬ﻧﺸﺎن‬‬‬‬‬ ‫داد ﻛﻪ ﻣﻘﺎدﻳﺮ درون ﮔﺮوﻫﻲ اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل در ﻣﺮاﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻌﻨﺎداری‬‬‬ ‫داﺷﺘﻪ اﺳﺖ، در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎدﻳﺮ ‪ HS-CRP‬ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ در 6 ﻫﻔﺘﺔ ﻧﺨﺴﺖ ﻛﺎﻫﺶ ﻏﻴﺮﻣﻌﻨﺎداری داﺷﺘﻪ‬‬‬‬‬ ‫و ﺑﺎ اداﻣﺔ دورة ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺗﺎ ﻫﻔﺘﺔ دوازدﻫﻢ، ﻛﺎﻫﺶ آﻣﺎری ﻣﻌﻨﺎداری در ﻣﻘﺎدﻳﺮ اﻳﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.