Skip to main content
فهرست مقالات

اثربخشی دارودرمانگری و رفتاردرمانگری در بی خوابی مزمن مقاله

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (6 صفحه - از 27 تا 32)

چکیده:

مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی دارو درمانگری و رفتاردرمانگری در زنان مبتلا به بی‌خوابی مزمن صورت گرفت. روش: جامعه مورد پژوهش تمام زنان مراجعه کننده به یکی از کلینیک‌های خواب در شهر تهران، طی یک ماه، با شکایت بی‌خوابی مزمن بود. نمونه شامل 26 نفر از مراجعه کنندگان بود که بطور تصادفی در دو گروه 13 نفره (برای دارودرمانگری و رفتاردرمانگری) جایگزین شدند. هر دو گروه قبل از مداخله مورد ارزیابی روانشناختی قرار گرفتند. سپس افراد گروه رفتاردرمانگری افراد طی 4 جلسه تحت آموزش تنش‌زدایی عضلانی تدریجی، تصویرسازی ذهنی، موسیقی آرام بخش و بهداشت خواب قرار گرفتند و افراد گروه دارودرمانگری افراد تحت دارو درمانی با داروهای خواب آور به مدت 4 هفته قرار گرفتند و پس از 4 هفته مجددا هر دو گروه مورد ارزیابی روانشناختی قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل شاخص شدت بی‌خوابی، مقیاس خواب آلودگی اپوورث، پرسشنامه وقفه تنفسی خواب برلین و پرسشنامه افسردگی بک بود. یافته ها: نتایج بدست آمده نشان داد هر دو نوع مداخله می‌تواند باعث بهبودی بی‌خوابی شود اما در مقایسه با یکدیگر رفتاردرمانگری اثربخشی بیشتری در بهبود بی‌خوابی، نسبت به دارودرمانگری دارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش می‌توان رفتاردرمانگری را همراه با دارودرمانگری و حتی به عنوان جایگزینی مناسب برای درمان بی‌خوابی مزمن پیشنهاد کرد.

خلاصه ماشینی:

"با توجه به نکات فوق،این پژوهش در صدد مقایسه اثربخشیدارودرمانگری و درمان‌های رفتاری در بهبود بی‌خوابی افراد وپاسخگویی به این سوال است که آیا رفتار درمانگری می‌توانندجایگزین مناسبی برای دارودرمانگری باشد؟ وش این پژوهش از نوع طرح‌های شبه آزمایشی و به صورتپیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش می‌باشد. شیوه اجرا و مداخله: شیوه اجرا بدین صورت بود که زنان مراجعه‌کننده به کلینیکخواب بیمارستان بهارلو با شکایت بی‌خوابی یا بدخوابی پس ازمصاحبه اولیه و پر کردن پرسشنامه‌ها و احراز شرایط ورود بهنمونه به طور تصادفی در 2 گروه به شرح زیر جایگزین شدند: 1-گروه رفتار درمانگری؛که شامل 13 نفر بود و افراد طی 4جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش تنش‌زدایی عضلانی تدریجی،تصویرسازی ذهنی،موسیقی آرام‌بخش و بهداشت خواب قرارگرفتند. همان طور که مشاهده می‌شودتفاوت میانگین‌های پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون در گروهرفتاردرمانگری،در متغیرهای تأخیر در بخواب رفتن،کارآمدی خواب،و شدت بی‌خوابی معنادار است (P<0/01) ،و با توجه به میزان تفاوتمیانگین‌ها می‌توان گفت مدت زمان تأخیر در به خواب رفتن در بیمارانپس از یک ماه آموزش و تمرین تنش‌زدایی عضلانی تدریجی،تصویرسازی ذهنی و موسیقی آرام‌بخش و عمل به راهبردهایبهداشت خواب در طی روز،کاهش و کارآمدی خواب(نسبت طول مدت خواب مفید به کل خواب ضربدر 100)افزایش یافته و باعثبهبود کیفیت خواب ذهنی بیماران شده است؛بنابراین به طور کلیمی‌توان رفتار درمانگری را در بهبود بی‌خوابی موثر دانست. اما باتوجه به میانگین‌های اصلاح شده دو گروه در پس‌آزمون، جدول 3-آزمون کوواریانس برای مقایسه دو گروه (به تصویر صفحه مراجعه شود)جدول 4-میانگین اصلاح شده پس‌آزمون در دو گروه بعد از حذف اثر پیش‌آزمون (به تصویر صفحه مراجعه شود) که در جدول 4 آمده است می‌توان نتیجه گرفت رفتار درمانگریدر بهبود تأخیر در بخواب رفتن،کارآمدی خواب و شدت بی‌خوابیاثربخش‌تر از دارودرمانگری بوده است."

کلیدواژه ها:

تصویرسازی ذهنی ، بی‌خوابی مزمن ، تنش‌زدایی عضلانی تدریجی ، موسیقی آرام بخش ، بهداشت خواب ، دارودرمانگری


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.