Skip to main content
فهرست مقالات

اثربخشی زوج‌درمانی هیجان مدار بر تعهد زناشویی و دلزدگی زناشویی در زوجین نابارور

نویسنده:

سابقه و هدف: ناباروری در سراسر جهان و در همه‌ فرهنگ‌ها به‌عنوان یک تجربه استرس‌زا، بحرانی و تهدیدکننده‌ ثبات فردی، زناشویی، خانوادگی و اجتماعی شناخته شده است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تعهد زناشویی و دلزدگی زناشویی در زوجین نابارور انجام شد. مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زوج‌های نابارور مراجعه‌کننده به مراکز خصوصی زنان و نازایی شهر قم در نیمه‌ دوم سال ۱۳۹۴ و نیمه اول سال ۱۳۹۵ تشکیل ‌دادند. از میان جامعه آماری، ۳۰ زوج به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند برگزیده شدند و به‌صورت تصادفی در 2 گروه آزمون (۱۵ زوج) و کنترل (۱۵ زوج) جای گرفتند و مطابق با طرح، تحت سنجش دوگانه پیش‌آزمون- پس‌آزمون (پس از ۳۵ روز) درآمدند. ابزار گردآوری اطلاعات برای این پژوهش، سیاهه تعهد زناشویی (DCI: Dimensions of Commitment Inventory) و مقیاس دلزدگی زناشویی (CBM: Couple Burnout Measure) بود. زوج‌های گروه آزمون به مدت ۱۰ جلسه (هفته‌ای 2 جلسه) تحت زوج‌درمانی هیجان‌مدار قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تحلیل کوواریانس چند‌متغیری و تک‌متغیری استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که زوج‌درمانی هیجان‌مدار باعث افزایش معنادار میانگین نمرات پس‌آزمون متغیر تعهد زناشویی و خرده‌مقیاس‌های آن (تعهد شخصی، تعهد اخلاقی و تعهد ساختاری) در گروه آزمون گردید (P<0.05). همچنین نتایج تحلیل کوواریانس تک‌متغیری بیانگر آن بود که میانگین نمرات پس‌آزمون متغیر دلزدگی زناشویی در گروه آزمون و کنترل تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند (P<0.01). نتیجه‌گیری: بر مبنای نتایج می‌توان گفت که آموزش مبتنی بر زوج‌درمانی هیجان‌مدار باعث بهبود تعهد زناشویی در زوجین گردیده و دلزدگی زناشویی‌ را کاهش می‌دهد.

Background and Objective: Infertility is known as an important stressor threatening the personal, marital, familial, and social stability in all cultures around the world. The present study aimed to investigate the effectiveness of emotionally focused couple therapy on marital commitment and couple burnout among infertile couples. Materials and Methods: This quasi-experimental study was conducted on 30 infertile couples referring to the private centers of infertility in Qom, Iran, from September 2015 to September 2016, using pretest-postest design with a control group. The study population was selected through purposive sampling technique, and then randomly assigned into the experimental (n=15 couples) and control experimental (n=15 couples) groups. All participants filled out the Dimensions of Commitment Inventory and Couple Burnout Measure. In addition, the couples in the experimental group attended 10 emotionally focused couple therapy sessions performed twice a week. The data were analyzed using the multivariate analysis of covariance and univariate analysis of covariance. Results: The results of the multivariate analysis of covariance showed that emotionally focused couple therapy significantly increased the posttest mean scores of marital commitment and its subscales (i.e., personal commitment, moral commitment, and structural commitment) in the experimental group (P<0.05). Additionally, according to the univariate analysis of covariance, there was a statistically significant difference between the experimental and control groups in terms of the mean scores of the couple burnout at the posttest stage (P<0.01). Conclusion: As the findings indicated, the emotionally focused couple therapy can improve marital commitment and decrease couple burnout.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.