Skip to main content
فهرست مقالات

آموزش مبتنی بر تاب آوری در کاهش اضطراب دانش آموزان دختر مقطع متوسطه منطقه 19 شهر تهران

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (34 صفحه - از 1 تا 34)

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر تاب آوری در کاهش اضطراب دانش آموزان انجام شد. جامعه ی آماری پژوهش عبارت بود از کلیه ی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه منطقه 19 شهر تهران که در سال تحصیلی 90- 1389 مشغول به تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه ی آماری پژوهش، تعداد 120 تن از دانش آموزان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. بدین ترتیب که در مرحله ی اول از 19 منطقه آموزش و پرورش شهر تهران، یک منطقه به صورت تصادفی انتخاب گردید. در مرحله دوم دو مدرسه از منطقه ی مورد نظر و در مرحله سوم ، شش کلاس درس از چهل و هفت کلاس موجود در آن مدرسه، به صورت تصادفی انتخاب شدند. آنگاه با اجرای آزمون اضطراب کتل و تاب آوری کونور –دیویدسون، تعداد 40 تن از دانش آموزان گروه نمونه که نمره ی بالاتر از میانگین در آزمون اضطراب و نمره پایین تر از میانگین در آزمون تاب آوری کسب کرده بودند انتخاب شدند. با توجه به نیمه آزمایشی بودن پژوهش، به طور تصادفی 20 تن از آنان در گروه کنترل و 20 تن دیگر در گروه آزمایش جایگزین شدند نتایج نشان داد بین میانگین های دو گروه آزمایش و کنترل در سطح a= 0/05 در عامل اضطراب کل، اضطراب آشکار و اضطراب پنهان و همچنین عامل تاب آوری تفاوت معنادار وجود داشت.بدین معنی که دانش آموزانی که آموزش مبتنی بر تاب آوری را دیده بودند در مقایسه با دانش آموزانی که این آموزش را ندیده بودند در پس آزمون، عامل اضطراب نمرات پایین تر و در عامل تاب آوری نمرات بالاتری کسب کردند. این نتایج می تواند کاربردهایی برای چگونگی کاهش اضطراب دانش آموزان داشته باشد که در مقاله ی حاضر به آن پرداخته می شود.

خلاصه ماشینی:

"(به تصویر صفحه مراجعه شود) در جدول شماره‌ی(4)،نتایج آزمون t مستقل بین میانگین‌های عامل اضطراب آشکار بین دو گروه آزمایش و کنترل نشان داده شده است. با توجه به نتایج فرضیه اول پژوهش،میانگین نمرات اضطراب کلی آزمودنی‌های گروه آزمایش در پس آزمون به‌طور معنی‌داری کمتر از پیش آزمون این دانش‌آموزان بوده است که این تفاوت در مقایسه با گروه کنترل که هیچ‌گونه آموزشی را دریافت نکرده بودند نیز به‌طور معنی‌داری کمتر می‌باشد. نتایج فرضیه‌ی دوم نشان داد که میانگین نمرات اضطراب آشکار آزمودنی‌های گروه آزمایش در پس آزمون به‌طور معنی‌داری کمتر از پیش آزمون این دانش‌آموزان بوده است که این تفاوت در مقایسه با گروه کنترل که هیچ‌گونه آموزشی را دریافت نکردند نیز به‌طور معنی‌داری کمتر بود. نتایج نشان داد که میانگین نمرات اضطراب پنهان آزمودنی‌های گروه آزمایش در پس آزمون به طور معنی‌داری کمتر از پیش آزمون این دانش‌آموزان بوده است که این تفاوت در مقایسه با گروه کنترل که هیچ‌گونه آموزشی را دریافت نکردند نیز به‌طور معنی‌داری کمتر می‌باشد. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که میانگین نمرات تاب‌آوری آزمودنی‌ها گروه آزمایش در پس آزمون به‌طور معنی‌داری بیشتر از پیش آزمون این دانش آموزان بوده است که این تفاوت در مقایسه با رروه کنترل که هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکردند نیز به‌طور معنی‌داری بیشتر بود. وندویل و میس(2003)،در پژوهشی با عنوان کاربرد برنامه شیوه‌های مدیریت استرس به والدین و مراقبت از کودکان دارای اختلال رفتاری که در هلند انجام دادند به این نتیجه رسیدند که آموزش مدیریت استرس والدین در طی یک سال منجر به کاهش پرخاشگری کودکان شده است(به نقل از علی مددی،1387)."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.