Skip to main content
فهرست مقالات

ارتباط بین الگوهای مقابله دینی با سلامت روانی و شادکامی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (10 صفحه - از 363 تا 372)

هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین ارتباط بین مقابله دینی با سلامت روانی و شادکامی در دانشجویان ایرانی بود. 401 دانشجو (234 زن و 167 مرد) با روش نمونه‌برداری مرحله‌ای از بین واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 9 انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل فرم کوتاه مقیاس مقابله دینی (بیاضی و دیگران، زیر چاپ برگرفته از پارگامنت و دیگران، 2000)، پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ، 1972) و سیاهه شادکامی آکسفورد (آرگیل و دیگران، 1989) بود. یافته‌ها نشان دادند الگوی مقابله دینی منفی با عدم سلامت روانی همبستگی مثبت معنا‌دار، الگوی مقابله دینی مثبت با شادکامی همبستگی مثبت معنا‌دار، الگوی مقابله دینی منفی با شادکامی همبستگی منفی معنادار و شادکامی با سلامت روانی همبستگی منفی معنادار داشتند. افزون ‌بر آن، دانشجویان بیشتر از مقابله‌های دینی مثبت استفاده می‌کردند. الگوهای مقابله دینی، شادکامی و سلامت روانی برحسب جنس نیز تفاوت معنادار نشان دادند.

خلاصه ماشینی:

"ارتباط بین الگوهای مقابله دینی با سلامت روانی و شادکامی The Relationship between Religious Coping Patterns, Mental Health and Happiness محمد رجبی مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام علی‌اکبر صارمی مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام Ali Akbar Saremi Islamic Azad University Torbat-e-Jam Branch Mohammad Rajabi Islamic Azad University Torbat-e-Jam Branch محمد‌حسین بیاضی مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام Mohammad Hossein Bayazi Islamic Azad University Torbat-e-Jam Branch چکیده واژه‌های کلیدی: Abstract his research examined the relationship between religious coping, mental health and happiness among Iranian students. Keywords: religious coping, mental health, happiness مقدمه شواهد تجربی نشان می‌دهند که دین نقش مهمی در مقابله با رویدادهای منفی زندگی ایفا می‌کند و سلامت جسمانی و روانی افراد را پیش‌بینی می‌کند (پارگامنت، 1997). تحقیقات انجام‌شده در نمونه‌های بالینی، دانشجویان و افراد عادی حاکی از آن است که بعد از اعمال کنترل بر متغیرهای اجتماعی، جمعیت‌شناختی، الگوی مقابله دینی مثبت با سطوح پایین افسردگی، کیفیت زندگی بالاتر و افزایش سلامتی در بیماران مسن‌ (کوئینگ، پارگامنت و نییلسن، 1998)، اضطراب و افسردگی کمتر در دانشجویان (پارگامنت، کوئینگ و پرز، 2000)، شادکامی بالاتر (لوئیس و دیگران، 2005)، خطر پایین‌تر مرگ و میر در طی دوره شش‌ماهه در بیماران تحت عمل جراحی قلب باز و خصومت پایین در بین اعضای خانواده (باش و دیگران، 1999) ارتباط دارد. نتایج جدول 1 نشان می‌دهند که بین الگوی مقابله دینی مثبت و سلامت روانی (کلی) همبستگی منفی وجود دارد که معنادار نیست."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.